تاریخچه شهر صنعتی کاوه : پس از تاسیس سازمان صنایع کوچک و نواحی صنعتی ایران با هدف تهیه طرح ، برآورد هزینه و مکان یابی نواحی صنعتی در ایران در دهه 40 ، سرانجام فهرستی از شهرهای مناسب برای ایجاد شهرهای صنعتی تهیه شد حاصل فعالیت سازمان یاد شده و سایر ارگان های مرتبط تاسیس پنج شهر به ترتیب زیر بود :

1 . شهر صنعتی اهواز در سال 1346 .

2 . شهر صنعتی البرز ( 11 کیلومتری قزوین ) در سال 1347 .

3 .  شهر صنعتی کرمانشاه در سال 1350 .

4 .  شهر صنعتی کاوه ( کوروش سابق ) ( 10 کیلومتری ساوه ) در سال 1352 .

5 . شهر صنعتی رشت در سال 1353 .

با مقایسه متوسط عمر کانون های برنامه ریزی شده در ایران ، می توان شهر صنعتی کاوه را در زمره نخستین نسل شهرهای صنعتی ایران به شمار آورد .

 در گزارش مطالعات و بررسی های اقتصادی فنی و مالی شهر صنعتی کاوه در مورد لزوم ایجاد شهر های صنعتی توجیهات زیر عنوان گردیده است :

-  جلوگیری از گسترش بی رویه شهر تهران در اثر هجوم صنعت و ازدیاد جمعیت آن به دنبال سیاست اعلام شده توسط دولت در سال 1346 .

-   با تکمیل ظرفیت شهر صنعتی البرز و تراکم شدید مسیر قدیم تهران -  قزوین که مشکلاتی را پدید آورده بود لازم بود تعدادی از صنایع جدید به منطقه ای دیگر که در عین حال به تهران نزدیک بوده و از نظر ازدیاد جمعیت نه فقط تحمیلی بر تهران نباشد بلکه باری از دوش آن بردارد تمرکز می یافت لذا بهترین منطقه از تمامی جوانب خصوصاً موقعیت جغرافیایی ، شهر صنعتی کاوه معرفی گردید .

    نهایتاً در چارچوب منافع کلان اقتصادی کشور با هدف تشویق صاحبان سرمایه به سرمایه گذاری در امر تولید به منظور رونق اقتصادی و صنعتی و ایجاد اشتغال که منتهی به رفاه اجتماعی و جلوگیری از مفاسد بیکاری می شود شهرک های صنعتی از جمله شهر صنعتی کاوه با مشارکت بخش های ذیربط دولتی احداث گردید . شرکت شهر صنعتی کاوه در سال 1352 به استناد مصوبات هیئت دولت با ترکیب سهامدارانی عمدتاً دولتی جهت پیشبرد اهداف و رسالت شرکت بر اساس موضوع اساسنامه آن که عبارت است از ' خرید زمین و سرمایه گذاری در تامین خدمات عمومی شهری و یا اجتماعی از قبیل آب و برق و تلفن و فاضلاب و پست و تلگراف و ایجاد راه های اصلی و فرعی و تقسیم زمین به قطعات جزیی و فروش آن به واحدهای صنعتی و حرفه ای و تولیدی و خدماتی و رفاهی ( اعم از درمانگاه ، مسجد ، پارک و ... ) و مبادرت به هر گونه فعالیت هایی که مستقیماً یا غیر مستقیم برای ایجاد مقاصد بالا ضروری باشد و نیز سرمایه گذاری در سایر شرکت هایی که به لحاظ تامین خدمات عمومی شهر و ایجاد مسکن و غیره لازم تشخیص داده شود ' با ترکیب سهامداران به شرح زیر تشکیل گردیده است :

1 . شرکت عمران ساوه

2 . اشخاص حقیقی

3 . شرکت سهامی برق منطقه ای تهران

4 . شرکت هریس

5 . سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران

6 . بانک کار

7 . بانک توسعه صنعتی و معدنی ایران

8 . بانک کشاورزی

9 . سازمان آب منطقه ای تهران

    پس از تاسیس شرکت شهر صنعتی کاوه در سال 1352 مقرر گردید صاحبان سهام مقاصد اجرای موضوعات اساسنامه شرکت را پیگیری نمایند . لذا ترکیب سهامداران شرکت بدین گونه بوده است که امکانات بهینه و مطلوب برای شهر صنعتی با کمک ارگان ها و وزارت خانه های ذیربط احداث گردد و صاحبان صنایع از این تاسیسات و امکانات تحت نظر شرکت شهر صنعتی کاوه بهره مند گردند برای این منظور بدوا زمینی بالغ بر 2500 هکتار در ده کیلومتری شهر صنعتی کاوه اختصاص یافت . پس از تخصیص زمین از سوی وزارت کشاورزی ، سایر مقاصد شرکت از سوی دیگر سهامداران پیگیری گردید و حداقل تاسیسات زیربنایی مورد نیاز شهر از قبیل تامین آب توسط چهار حلقه چاه عمیق و انتقال آن از اراضی سید قلی واقع در 30 کیلومتری شهر صنعتی با ظرفیت 400 لیتر در ثانیه و همچنین تاسیسات برق و گاز طبیعی طی سه سال از زمان تاسیس شرکت احداث و به بهره برداری رسید .